Uncategorized

Met het verscheiden van ons zeer gewaardeerde bestuurslid J. Adhin op 16 januari 2002 is ons oudste bestuurslid in zowel leeftijd als lidmaatschapsduur komen weg te vallen. De afgelopen weken zijn er heel veel mooie en lovende woorden over dhr. Adhin uitgesproken en op papier gezet. Wij kunnen ons daar alleen maar bij aansluiten. Wat velen evenwel niet wisten, is dat hij bijna 35 jaar lang bestuurslid is geweest van de Stichting Surinaams Museum. Daarom willen wij deze museumstof van harte opdragen aan de persoon Adhin die zoveel voor onze stichting heeft betekend.

Wat is een museum zonder bezoekers? Slechts een verzameling rariteiten? De taak van een Educatieve Dienst is dan ook om als medium tussen het museum en de geemeenschap te dienen. Dit kan door middel van bijvoorbeeld het geven van voorlichting of het benaderen van scholen. Want het is natuurlijk erg belangrijk om aan de basis te beginnen. Als kinderen een bezoek brengen aan het fort, en ze genieten van hun ervaringen, dan blijven ze terugkomen en zullen ze ook andere musea bezoeken.

Het Surinaams Museum heeft uitgebreide ethnografische collecties. Dat zijn collecties met betrekking tot specifieke culturen. Tot de grootste behoren de indiaanse (inheemse) en bosnegercollecties. Alleen al de laatste omvat tussen de 1200 en 1300 artefacten, overwegend houtsnijwerk en textiel, waarvan een klein aantal teruggaat tot in de 19e eeuw. Maar bijvoorbeeld ook aardewerk dat de bosnegers vroeger maakten. Die traditie is volkomen verdwenen, de jonge mensen weten vaak niet eens meer dat dat vroeger gebeurde. Minder omvangrijk maar natuurlijk niet minder belangrijk zijn bijvoorbeeld collecties m.b.t. de Hindostaanse, Javaanse en Chinese culturen. Voorts is er een prachtige collectie beeldende kunst, […]

Schoenmakerij Kamperveen dateert uit de eerste helft van de 20e eeuw en was gevestigd aan de Weidestraat te Paramaribo.  De familie schonk de inventaris aan het Surinaams museum, zodat we er nu in Fort Zeelandia van kunnen genieten. Kamperveen herstelde en vervaardigde schoeisel, voornamelijk herenschoenen. Hij zat meestal op een bankje met een groot gat midden in de ‘zitting’, de spijkerbak ernaast binnen handbereik. Kamperveen deed vrijwel alles met de hand. Volgens ooggetuigen beschikte hij alleen over een elektrische aflapmachine.