admin

Regelmatig besteden we onder de kop “wie bewaart heeft wat” in museumstof aandacht aan zaken die met de collecties van het museum te maken hebben. We hebben het daarbij al enkele keren gehad over objecten die het museum op enigerlei wijze kon verwerven om vervolgens in het museumdepot te verdwijnen. Al eerder uitten we in Museumstof onze wens om op permanente basis een vitrine in te richten waarin de nieuwe aanwinsten kunnen worden opgenomen alvorens ze een definitieve plaats in de opslag krijgen. Dat moment is nu zo goed als aangebroken.

Wanneer we oude Surinaamse wetten, plakaten, verordeningen en dergelijke teruglezen dan is het opvallend hoe vaak er over drank wordt gesproken. Niet alleen aan de regelgeving op het gebied van drankverkoop, de gebruikte inhoudsmaten, de vergunningen, de taplokalen en dergelijke maar juist ook aan drankmisbruik wordt door de eeuwen heen aandacht geschonken.

Slavernij en religie zijn sterk met elkaar verbonden. Zo werd aanvankelijk dit mensonterende systeem verdedigd met de bijbel in de hand. De verandering hierin werd vooral bewerkstelligd in Suriname door de Evangelische Broeder Gemeente (EBG) die al vanaf 1754 geregelde zendingsmissies uitvoerde, vooral in het binnenland. Om de stemming onder de slaven in de periode vóór de afschaffing van de slavernij ten positieve te beïnvloeden, voerden de EBG de kersteningsactiviteiten op. Hierin werden ze vanuit Nederland ondersteund.

Op 8 mei jongstleden was het 140 jaar geleden dat het Surinaamse parlement, onder de naam Koloniale Staten van Suriname, werd ingesteld. Dat was drie jaren na de afschaffing van de slavernij. Men vond in Nederland dat de koloniën aan een nieuwe bestuursregeling toe waren. Die regeling werd bij wet vastgesteld en ging in op 1 januari 1866. Zoals nog steeds en eigenlijk overal wel de gewoonte is, wordt elk jaar op een vast moment het parlementaire jaar geopend. De vergadering van de Koloniale Staten werd jaarlijks door of namens de gouverneur geopend op de tweede dinsdag in mei. In 1866 […]