Museumstof 260: Oproep tot protest.

Museumstof 259: De verovering van een fort.
August 28, 2016
Museumstof 261: 5 miljoen hits op fotosite Surinaams Museum.
August 28, 2016
Show all

Museumstof 260: Oproep tot protest.

We kennen allemaal de uitdrukking: ‘De geschiedenis herhaalt zich’. En hoewel we hopen dat de toekomstige tijden beter zullen zijn dan de huidige of die uit het verleden, blijkt de realiteit vaak anders.

“Een protestmars naar aanleiding van het bericht in verband met de waardedaling van de gulden (het geld). Op 05 februari 1946.

Als deze wet goedgekeurd wordt nl.: devaluatie, dan zal onze gulden, die thans 10 dubbeltjes waard is, verlaagd worden tot 7 dubbeltjes (70 cent), dat wil zeggen de hoeveelheid goederen die je thans voor 7 dubbeltjes kunt kopen, je voor dezelfde hoeveelheid goederen dan 10 dubbeltjes moet betalen na de devaluatie. Daarom zal er namens het hele volk een grote protestdemonstratie hiertegen gehouden worden op dinsdag 05 februari 1946 namelijk ‘s middags om 05 uur bij de Ambachtsschool te Ondrobon, thans Dr. Sophie Redmondstraat.

Deze protestmars wordt met toestemming van de overheid gehouden en er mag niet tegen de overheidsvoorschriften gehandeld worden. De deelnemers worden erop geattendeerd,het verboden is met gevechtsstokken en wapens hieraan deel te nemen. Personen onder de 18 jaar mogen hieraan niet deelnemen. Landbouwers, arbeiders, leerkrachten, politieagenten, helpers, winkeliers, rijken en armen mogen wel deelnemen. In een rij mogen vier mensen lopen (er wordt in rijen van vier personen gelopen). Alle mensen moeten meedoen. Het is noodzakelijk/belangrijk, dat iedereen aan deze protestmars deelneemt. Daarom moet men niet thuis blijven.

Komt één! Komt allen!

Namens het comité,

Bos Verschuur”

Al voor Wereld Oorlog II, maar ook daarna was Wim Bos Verschuur (1904-1985) een zeer markante figuur in onze samenleving. Hij was een zeer sociaal bewogen persoon, die ook een grote verbindende rol heeft gespeeld en op veel terreinen actief was. Gelukkig komt hij steeds meer voor het voetlicht. In 2004 schreef Hans Breeveld een biografie over hem: Baas in eigen huis (Djinipi). Als motto is een citaat opgenomen uit een uitspraak die Wim Bosch Verschuur in 1968 deed in Vrij Nederland. “Het is een schande, een land vier keer zo groot als Nederland, met de rijkste bodemschatten, en dat land kan nog geen welvaart schenken aan een bevolking zo groot als die van de stad als Utrecht.” Helaas is deze situatie niet veranderd. Het is inderdaad een schande dat er niet geleerd wordt uit gemaakte fouten en de overheid vaak niet luistert naar mensen die hun grote kennis in willen zetten ten voordele van land en volk. Zo is het nu, zo was het in 1968, en zo was het in 1946.

Wim Bos Verschuur hield van zijn land en had hart voor iedereen in Suriname. Wat Breeveld zegt, dat er niet gedacht werd aan belijders van het Hindoeïsme of de Islam (p. 64), klopt niet voor deze volksleider. Dat is duidelijk te zien aan bijgevoegd pamflet, dat bij S. Jamaludin aan de Watermolenstraat nr. 6 is gedrukt in 1946. Als u de tekst leest, ziet u hoe griezelig dicht deze bij de huidige werkelijkheid komt. Dit pamflet bevat een oproep tot een protestdemonstratie, in de bovenste helft in het Devanagari afgedrukt, de geschreven versie van het Hindi en bestemd voor de hindoes in Suriname. In de onderste helft staat de tekst in het Urdu, voor de moslimdoelgroep.

pamflet Wim Bos Verschuur

Bos Verschuur richtte zich op alle bevolkingsgroepen in Suriname. Zo liet hij ook pamfletten drukken in het Sranan en het Surinaams-Javaans. Zijn archief werd enkele jaren geleden door zijn pleegzoon, de heer Ben Kletter, geschonken aan de Stichting Surinaams Museum. Al eerder is in Museumstof 74 geschreven over Wim Bos Verschuur als sika in de pels van gouverneur Kielstra. Dit ging over zijn internering aan de Copieweg in 1943. Op dit moment worden alle stukken in het archief geordend en ontsloten. Dan komen er weer prachtige vondsten zoals deze oproep tot de protestmars naar boven. Allerlei pamfletten, brieven en foto’s zijn opgeslagen in dit archief en geven een prachtig beeld van de activiteiten die hij gedurende zijn lange leven ondernomen heeft. Zijn grote betrokkenheid bij de volksklasse sijpelt in heel veel stukken door, maar ook zijn verlangen om Suriname onafhankelijk te zien, getuige zijn inspanningen voor de beweging ‘Baas in eigen huis’. Ook heeft Wim Bos Verschuur romans geschreven waarvan de Stichting Surinaams Museum dit jaar de belangrijkste, Het vergeten land, postuum zal uitgeven. Hij begon met het schrijven ervan in 1932 onder het pseudoniem ‘Sol Bwemi’, een anagram of letterkeer van zijn echte naam. Hij heeft er de laatste hand aan gelegd in 1967. In de roman heeft hij zijn ideeën met betrekking tot de sociale omstandigheden in de Surinaamse samenleving bestendigd. En zoals het pamflet, nog steeds bijzonder actueel!

SSM
SSM