Museumstof 213: Onderhoud als voorwaarde tot behoud 3

Museumstof 212: Laat het Tropenmuseum niet stikken!
May 17, 2013
Museumstof 214: Boeken voor de jeugd.
June 16, 2013
Show all

Museumstof 213: Onderhoud als voorwaarde tot behoud 3

Onder deze titel hebben we tweemaal eerder geschreven over het belang van onderhoud om iets ook voor de toekomst te kunnen bewaren. Daarbij werd verschil gemaakt tussen onderhoud van roerend en onroerend erfgoed met als voorbeelden het onderhoud aan de beide borstbeelden voor het kantoor van onze stichting, het schilderij “de beschieting van een fort” en het onderhoud/herstel van de binnenplaats van Fort Zeelandia.
Momenteel vindt groot onderhoud plaats aan de Zeelandiaweg 9. Dit pand is op het binnenfort na het oudste pand op het fortterrein. Het dateert in elk geval van vóór 1780, vermoedelijk van rond 1750. In het museum is een maquette te zien van Fort Zeelandia waarin de situatie rond 1780 is uitgebeeld. Huis 9 is daar nog te zien als een rood bakstenen gebouw. Het lag net binnen de fortgracht die er toen nog liep. Later werd het wit gepleisterd. Momenteel zijn in dit pand zowel de Educatieve Dienst van het museum als enkele tentoonstellingsruimten ondergebracht. In het verleden heeft het onder andere dienst gedaan als hoofdwacht, garnizoensschrijverij, monteringsmagazijn en officierswoning. Boven bevond zich ooit de krijgsraadzaal.
Evenals bij de andere houten gebouwen eisen weersinvloeden en ongedierte uiteindelijk toch hun tol, hoe goed je ze ook bestrijdt. Dan is het reguliere jaarlijkse onderhoud niet meer voldoende en moet er een grote onderhoudsbeurt plaatsvinden. Daarvan is nu sprake.

Huis 9 in de steigers.

Huis 9 in de steigers.

Bij het museum doen we er alles aan om collecties en gebouwen te onderhouden, maar dat is niet bepaald gemakkelijk. Het onderhoud aan de collecties gebeurt eigenlijk geheel achter de schermen maar zodra de gebouwen worden aangepakt dan springt dat natuurlijk wel in het oog.
Feitelijk slokt het onderhoud van de gebouwen het grootste deel op van de middelen die eigenlijk aangewend zouden moeten worden voor de museale taken die de stichting heeft. Het gevolg is dat er veel te weinig gelden overblijven om museaal goed uit te pakken en dat is jammer want in eigen huis weten we maar al te goed waar het nog aan schort. De jaarlijkse subsidie en overige inkomstenbronnen van het museum kunnen daar helaas niets aan veranderen. Hulde in dit verband aan SOL Suriname met wiens hulp wij het noodzakelijke jaarlijks onderhoud aan Huis 9 kunnen uitvoeren!
Het museum beheert nationaal roerend cultureel erfgoed, maar de gebouwen waarin het museum is ondergebracht maken op hun beurt ook deel uit van dat nationale erfgoed, het zgn. onroerende erfgoed. In de vorige museumstof is het thema identiteit in verband tot erfgoed even aan de orde geweest en werd het belang aangegeven van het behoud van ons erfgoed en de zorg die we daarvoor moeten hebben. Dat kunnen we niet alleen. Dat moet nationaal gedragen worden. En daarom is het zo belangrijk dat de educatieve taak van het museum zich vooral richt op de jeugd, zodat de notie van het behoud van ons erfgoed wat dieper geworteld raakt dan in de generaties voor ons en eigenlijk tot nu toe het geval is geweest.
Bij de komende Carifesta wordt erfgoed zelfs in verband gebracht met (economische) ontwikkeling. Vanuit het museum hopen we dan, in samenwerking met musea in Cayenne en Bélem, een tentoonstelling te brengen waarin het grensoverschrijdende erfgoed van de drie betrokken landen centraal staat. En daarmee raken we dan een een vorm van regionale identiteit.
Hoe dan ook, om ons werk goed te kunnen uitvoeren, zullen we droog onder dak moeten zitten en eindigen we waar we mee begonnen: onderhoud als voorwaarde tot behoud.